Gepubliceerd in colorfull editie 3 

Vrouwen naar topposities…fantasie of werkelijkheid?

Met grote verwachtingen ben ik in september naar de grote manifestatie voor vrouwen geweest in Amsterdam. Women Inc werd gepresenteerd   als een beurs voor vrouwen en hun emancipatie. Mijn mond viel echter open toen ik zelf deelnam aan een workshop over de politieke participatie van vrouwen. Twee vrouwelijke wethouders uit de twee grote steden gaven aan dat een vrouw die kinderen wil beter niet in de politiek een bestuurdersfunctie kan bekleden. We zaten daar notabene in een zaal met vrouwen die in de jaren 60 en 70 hebben gestreden voor gelijke rechten voor vrouwen op de arbeidsmarkt, die net als ik verbolgen waren door de opmerkingen van deze twee bestuurders.
Daar zat ik dan tussen als 32 jarige bestuurder die in die week moest beslissen of ze verder wil in de huidige functie na de verkiezingen. Ik zit al een tijdje na te denken wat ik wil gaan doen na de verkiezingen. Blijf ik in de politiek en probeer ik daarnaast een levensvatbaar privé-leven op te bouwen? Kan ik dat überhaupt wel combineren? Het lijken wellicht rare vragen, maar de wijze waarop het politiek werk in elkaar zit zorgt ervoor dat deze vragen na je dertigste toch pregnanter naar voren komen.
Ik ben namelijk een type vrouw dat graag kinderen wil hebben en een gezin maar daarnaast wil toch ook niet mijn werk opgeven. In mijn werk haal ik veel genoegdoening en dat wil ik graag ook zo houden. Maar ik ben ook een Marokkaanse Amsterdamse vrouw die ook graag rekening houdt met haar familie. Dat betekent veel familiebezoek over een weer. Deelnemen aan allerlei gelegenheden die voor de familie belangrijk zijn. Meer tijd met je gezin bij je ouders doorbrengen. En zo kan ik uren doorgaan.
 Zoals ik nu leef en werk heb ik al amper tijd om mijn familie te bezoeken zoals ik dat graag zou willen. Ja ja natuurlijk hoor ik al de wijze adviezen van vrouwen die mij voor zijn gegaan: “Fatima het gaat om prioriteiten.”. En dat klopt ook vaak wel. Maar als je aan de ene kant super geëngageerd bent en aan de andere kant ook graag een aantal elementen vanuit je cultuur wilt behouden is dat soms knap lastig. Laat staan als je nog kinderen wil en een man. Want in mijn situatie moet die man dan wel een superman zijn die echt de avonden door kan brengen met de kinderen terwijl ik weer in een vergadering zit die uitloopt tot 1 uur ’s nachts.

Terwijl ik dus alles aan het afwegen was om mijn partij door te geven of ik wel weer verkiesbaar ben zat ik in een debat waarbij twee vrouwen waar ik heel veel respect voor heb gewoon zeiden dat het niet te doen was. Zwaar gedesillusioneerd vertrok ik na een raar debat uit de zaal met in mijn kielzog twee jonge vrouwen die ook naar het debat waren gekomen om inspiratie op te doen. Ik heb hen op de gang verteld dat ik het belangrijk vind dat vrouwen blijven vechten voor hun rechten op de arbeidsmarkt maar juist ook in de politiek. Tijdens het debat heb ik na een aantal irritante interrupties van de mannelijke gespreksleider aangegeven dat het soms lastig is als vrouw in de politiek, maar dat het daarom des te belangrijker is dat er meer vrouwen komen. Als je het systeem wil veranderen dan speelt het getal van de massa een belangrijke rol. Ik denk eerlijk gezegd dat vrouwen veel beter zijn in politiek. Ons hele leven leren we te onderhandelen, zaken te regelen zonder altijd haantje de voorste te zijn. We sluiten sneller compromissen in het algemeen belang en we zijn enorme netwerkers. Allemaal kwaliteiten die van belang zijn om politiek te overleven.
Als we net zo veel rechten willen hebben als onze mannelijke collega’s dan moeten we ten strijde trekken tegen al die rare vooroordelen en aannames over de kracht en de capaciteiten van vrouwen in de politiek.
Want als Wouter Bos aankondigt een dag per week te reserveren voor zijn kind vindt iedereen dat zooooooooooooo geëmancipeerd, maar als staatssecretaris van Gennip voor de tweede keer zwanger is wil iedereen mee discussiëren of dat wel kan in een regeerperiode. Belachelijk.

Dus dames in onze zogenaamd geëmancipeerde samenleving er is nog veel werk aan de winkel. Want wat voor mannen geldt, geldt helaas nog steeds niet voor vrouwen. Dat sommige mannen dat altijd al beweerden is mij bekend, maar dat vooraanstaande vrouwen dat nu ook al doen was voor mij echt een schok. Daar zakt mijn hoofddoek nu echt van af. O’ja en ik????? Ik heb na dat vreselijke debat besloten om gewoon door te zetten voor nog een periode in de politiek en om zoveel mogelijk vrouwen in de politiek te steunen. Dus vrouwen kom op stel je kandidaat en laat die sceptici een poepie ruiken. Toch weer nuttig geweest zo een waardeloos debat.

Fatima