Gepubliceerd in colorfull editie 18

Change, en ja we kunnen!

"Optimisme, hoop en lef om zaken te veranderen. Dat zijn de ingrediënten van de strategie van Obama. Ook ik ben een grote fan geworden van deze bijzondere politicus. Uiteraard moet hij dat allemaal nog wel bewijzen wat natuurlijk nooit 100 procent zal lukken, maar toch de emo-politiek werkt wel.
Vroeger ging besturen en politiek werk over vergezichten, idealen, toekomstperspectief en strategie op langere termijn. Dat is helaas na paars totaal verdwenen uit het Nederlandse politieke spectrum. De partijen tuimelen over elkaar heen om elkaar te overtreffen in de zieligheid, negativiteit en angstbeelden. Ook mijn partij doet daar flink aan mee. De grootste uitdaging voor mijn partij is kennelijk weer integratie geworden. En dan specifiek de integratie van moslims in ons land. Niet dat ik iets tegen die integratie heb. Maar ik zie dat toch echt niet als de grootste uitdaging. Als mensen moslim willen zijn in dit land dan moeten ze dat vooral doen. Maar dit is nog steeds de staat der Nederlanden en niet de staat der Moslims. Dus doe gewoon lekker mee in het maatschappelijk verkeer en dan zal niemand je een last vinden in dit land. Zorg ervoor dat je de overheid niet tot last bent (uitkeringtrekken, subsidiejunk) en draag je steentje bij aan de samenleving (werk, school en sociaal leven) en niemand zal je een strobreed in de weg leggen. Nederland is een paradijs op aarde.

Maar dat is nou net de uitdaging. Hoe zorgen we ervoor dat met het economisch perspectief in Nederland en de wereld mensen nog aan die baan kunnen komen? Dat geldt zowel voor autochtonen als allochtonen. Als we denken dat er nu problemen zijn met integratie dan houd ik mijn hart vast voor de gevolgen van deze economische crisis de komende jaren.

Hoe zorgen we ervoor dat iedereen voldoende kansen heeft om mee te draaien en een steentje bij te dragen? Laten we eens kijken naar het onderwijs. Waar leiden wij voor op? Welke sector in onze samenleving blijft onderbedeeld? Hoe zit het met die lonen in die sector? Kijk naar de zorg. Het kost de opleidingen enorm veel moeite en geld om mensen op de opleidingen te krijgen terwijl we weten dat de tekort enorm oplopen in die sector. De lonen zijn ook al niet veelbelovend.En waar gaat het maatschappelijke debat over: islam op scholen want dan integreren de moslims beter.

In de jaren 70 en 80 bedachten we ook al zo een oplossing voor maatschappelijke problemen. Dat heette toen welzijnsbeleid. Dertig jaar lang hebben we met dit beleid mensen ziek, zwak en misselijk gehouden want wij wisten wat goed was voor mensen. We hebben deze mensen gereduceerd tot een doelgroep namelijk de welzijnsgebruikers. De gevolgen van dat beleid zien we nog steeds in onze prachtwijken. Mensen die totaal afhankelijk zijn van gesubsidieerde instellingen voor van alles en nog wat variërend van vermaak tot gewoon doodnormaal vrijwilligerswerk. Gelukkig is dat oude beleid aan het afbrokkelen in de diverse steden omdat steeds meer lokale bestuurders de kracht van de bewoners veel sterker vinden dat de kracht van de professionals.

Datzelfde doen we nu met de islam. Het is de nieuwe remedie voor alle maatschappelijke problemen van etterbakkengedrag van kleine k-jochies tot het maatschappelijk werk. Nou ik geloof er niets van. We creëren gewoon weer een nieuwe doelgroep voor overheidsbetutteling "moslims". Heeft iemand deze groep wel eens gevraagd of ze dit wel willen? Sinds elf september 2001 zijn mensen die voorheen buitenlandse arbeiders of allochtonen heetten, zich steeds meer bewust van hun nieuwe identiteit. Niet omdat ze daar nou zelf voor kiezen maar omdat politici van bovenaf het noodzakelijk vinden om mensen daar op aan te spreken. Er zijn nog nooit zoveel koran's, hoofddoeken en gebedskleedjes verkocht in Nederland als de afgelopen acht jaar. Is dit nou wat we willen met Nederland?

Nou ik niet. Ik durf t bijna niet te zeggen, maar ik verlang naar de tijd dat ik een buitenlands kind was of erger nog allochtoon. Kun u zich dat voorstellen? Moslims moeten hun eigen leed zelf oppakken en de overheid helpt niet door diezelfde dogma's te gebruiken om de mensen te helpen. Je creëert er enerzijds een ongelijkheid mee in de samenleving en anderzijds loop je het risico om mensen als eenheidsworst in een categorie uit te sluiten die de lading niet dekt van de wensen van deze mensen. Er is namelijk een breder kader in ons land dat ons allemaal verbindt. En dat zijn onze grondwet en onze normen en waarden. Het gaat om goed burgerschap. Wat is dat in ons land? Wat vereist dat van ieder van ons? Wat heb je te accepteren als je in dit land woont? Dat zijn de lessen die we in onze reguliere scholen moeten geven aan kinderen. Dankzij die geweldige normen mogen vrouwen zoals ik het meest nobele werk doen in onze samenleving; mensen dienen. Dankzij die normen kunnen homoseksuelen in alle vrijheid genieten van hun eigen keuzes. Dankzij die normen leven we in een land waarin zelf het systeem barmhartig is. In dit land hoef je geen honger te lijden. Als je geen dak boven je hoofd hebt is er een vangnet. Als je niet verzekerd bent, maar je hebt medische zorg nodig dan krijg je die. Waar in de wereld kan dat behalve in Nederland? Dat zijn lessen voor inburgeraars en voor kinderen of je nu moslim, christen, jood, boeddhist of atheïst bent.

De overheid is er om die waarden hoog in het vaandel te houden en niet vanuit angst maar vanuit trots en hoop. Ik heb er een hekel aan als ik mensen politici hoor napraten die ons allemaal alleen maar angst voor elkaar willen inboezemen. Je leeft in godnaam in een vrij land waarin je vrij mag denken los van wat de politiek van je eist. Je hebt t recht op je mening. Vorm m dan op basis van je eigen ervaringen en inzichten en niet alleen omdat iemand electoraal belang heeft. Integratie zal niet het grootste politieke item zijn tijdens de verkiezingen van 2010, maar economie, werk, huisvesting en zorg. Hoe houden we onze normen (het ruggengraat van wie wij zijn) betaalbaar? Hoe zorgen we ervoor dat de zorg niet onbetaalbaar wordt? Hoe garanderen we dat we straks niet nog meer moeten shoppen bij specialisten en ziekenhuizen zoals in Amerika? Hoe zorgen we ervoor dat we de gehele collectieve sector niet in de uitverkoop doen? Nederland is een kleine markt die snel verzadigd is. Twintig zorgaanbieders en dertig telefonieaanbieders is geen vrijheid maar chaos. Dat is wat de overheid moet voorkomen.

Barack Obama voert de agenda van eenheid, hoop, lef en liefde. Wie volgt m in Nederland?
Wouter, Femke, Alexander, Mark, Agnes, Rita en Geert aan de slag. Zorg ervoor dat we weer trots worden op ons land los van waar onze wieg heeft gestaan."