Kandidaat 4 – Grace Boldewijn

Naam: Grace Boldewijn
Leeftijd: 45
Carrière: In 1998 startte Grace Boldewijn het technische bedrijf BoCari Engineering. Deze hardwerkende zakenvrouw wil bewijzen dat vrouwen in de technische wereld hun mannetje kunnen staan. Na het winnen van de titel Zwarte Europese Zakenvrouw van het jaar in 2002, ging zij zich op bijzondere wijze inzetten voor haar geboorteland Suriname. Grace steunt belangeloos talloze ondernemers en in juni lanceerde zij een nieuwe politieke partij. Daarmee wil Grace haar geboorteland weer hoop en vertrouwen geven voor de toekomst.

“Mijn ouders zijn nog voor de onafhankelijkheid van Suriname naar Nederland gekomen. Op twaalfjarige leeftijd had ik al een eigen willetje. Mijn moeder was al naar Nederland gekomen om iedereen op school in te schrijven. In Suriname ging ik over naar de derde klas van de mulo, maar in Nederland moest ik terug naar de tweede klas van de mavo. Daar had ik geen zin in. Mijn moeder ging opnieuw in gesprek met de school en uiteindelijk werd ik toegelaten. Een voorganger bij de Evangelische Broedergemeente Rotterdam adviseerde mij daarna om in de technische branche te gaan werken en ik ben de mbo-opleiding tot Analist gaan volgen. Vervolgens werd ik door een stagebegeleider getipt over de studie HTS Chemisch Techniek. Daar heb ik een brief naar toe gestuurd, maar een decaan vertelde mij dat ik de overstap met mijn oude opleiding niet kon maken. Uiteindelijk heb ik ze weten te overtuigen. Ik ben een doorzetter, maar mijn tijd daar was zwaar. Ik wist niets van techniek en was een buitenbeentje op school. Ik deed er alles aan om erbij te horen. Samen met de jongens ging ik in de kantine kaarten. Ik werd geaccepteerd, maar mijn schoolprestaties gingen eronder lijden. Ik stortte mij vervolgens met volle overtuiging op mijn studie. Maar toen kwam de overstap naar het bedrijfsleven. Gekleurde vrouwen zie je niet zo snel in de techniek, maar ik leerde al vroeg netwerken. Ik ben opgeklommen naar een toppositie, maar het was hard werken in deze mannenwereld en ik heb wel eens een traan gelaten.

Doorbraak
De doorbraak kwam toen ik in 2002 werd uitgeroepen tot Europese Zwarte Zakenvrouw. Ik werd zichtbaar en als rolmodel gezien. Zelf bewonder ik Oprah Winfrey en ik heb ontzettend veel respect voor haar. Zij groeide op in een arme wijk en heeft veel gepresteerd in haar leven. De erkenning die ik kreeg na het winnen van de titel, wilde ik gebruiken. Ik ging mij inzetten voor ontwikkelingsprojecten in Suriname en deelde mijn kennis met anderen. Alle winst van mijn bedrijf stopte ik maatschappelijk verantwoorde projecten en ik werd voor gek verklaard door het bedrijfsleven. Ik heb zelfs aan de afgrond gestaan met mijn bedrijf, maar ik zet het negatieve altijd om in het positieve en ik ben er bovenop gekomen. In 2000 constateerde ik dat veel Surinamers naar Nederland trekken, maar de zwakkeren blijven over. Ik ben naar een universiteit in Suriname gestapt met het idee om een technische afdeling op te zetten. Docenten werden getraind en inmiddels is er een internationaal trainingscentrum. Maar toen realiseerde ik mij dat deze studenten geen baan konden krijgen in Suriname en toen heb ik een vestiging van BoCari Engineering in mijn geboorteland opgezet.

Duurzaam ondernemen
Vrij snel daarna kwam ik op het idee om het Suriname Entrepreneurs Platform op te zetten in Nederland en Suriname. Deze organisatie zet zich in voor duurzaam ondernemen in Suriname. Iedereen mag projecten indienen, maar zij moeten allen een meerwaarde hebben voor Suriname. En voldoen aan de millenniumdoelstellingen! Eén van die projecten is het opzetten van een cassavefabriek in het binnenland van Suriname. Dit is echt knokken, want er is geen elektriciteit en geen water. De bevolking heeft niets! Maar de bouw verloopt voorspoedig en de lokale bevolking loopt met geweldige ideeën voor producten rond. In het dorp creëer ik werkgelegenheid en ouders kunnen straks werken en de kinderen naar school. Het is zenuwslopend, maar ik ga ervoor. In Nederland kreeg ik geen subsidie voor het cassaveproject, maar iemand adviseerde mij om een Capital Investment Fund op te zetten en ik dacht waarom niet! Door de oprichting van dit fonds, kunnen bedrijven of particulieren investeren in kleine en middelgrote projecten in Suriname. In Nederland kan iedereen zelfstandig subsidiewegen bewandelen, maar in Suriname helaas niet.

Niet alleen zon en lekker eten
Het is niet gemakkelijk om in Suriname een bedrijf op te richten, want de overheid moet haar toestemming geven. Om dat te veranderen, moet je invloed hebben op regeringsniveau. Daarom heb ik samen met Chas Mijnals een politieke partij in Suriname opgericht. Belangrijke speerpunten van onze partij zijn: het terugkeren van Surinamers naar hun geboorteland en het ondernemerschap stimuleren. Verder moeten alle kinderen onderwijs krijgen, de kinderarbeid moet afgeschaft worden wij streven naar een goede gezondheidszorg. Veel gezinnen bevinden zich in Suriname aan de onderkant van de maatschappelijke ladder. Men denkt dat het in Suriname goed gaat, maar dat is niet zo. Wanneer ik denk aan Suriname, denk ik niet alleen aan de zon en het lekkere eten. Het gaat mij om de mensen en kinderen die er leven en ik wil een alternatief bieden in de huidige regering.

Bloeien
Maar ook in Nederland zet ik mij in voor de samenleving. In Nederland heb ik onlangs twintig vrouwen begeleid. Deze hoogopgeleide allochtone vrouwen zaten in een uitkeringssituatie en wilden terugkomen in het bedrijfsleven. Ik ging gesprekken aan met bedrijven, want deze vrouwen liepen allen tegen discriminatie aan. Als iemand mij tegenwerkt, ben ik echt in mijn sas. Ik geef niet snel op en alle twintig hebben zij een baan gekregen. In de toekomst wil ik definitief in Suriname gaan wonen. Maar ik ga pas terug als ik alle Surinamers kan meenemen, haha. Ik hoop dat Suriname heel snel zal bloeien. Onze partij Permanente Voorspoed Republiek Suriname (PVRS) wil meedoen aan de verkiezingen in 2010. En ik wil tegen alle Surinamers zeggen, sluit je ogen niet voor je geboorteland!”